Her sektörde olduğu gibi gıda sektöründe AB’ye üye ülkelerin uyması gereken belli bazı standartlar getirilmiştir. Avrupa Komisyonu ile üye devletler arasında, 1 Ocak 2005'te yürürlüğe giren Genel Gıda Yasası'ndaki temel koşulların uygulanmasını kolaylaştırıcı ilkeler konusunda anlaşmaya varılmıştır.

İlkelerin kapsadığı belli başlı şartlar arasında gıda ürünlerinin izlenebilirliği, tehlikeli gıda
ürünlerinin piyasadan çekilmesi, gıda işiyle uğraşanların sorumlulukları ve gıda ithalatı ile ihracatına
uygulanabilir koşullar bulunmaktadır.

Yeni zorunlu izleme şartı, tüm gıda ürünleri, hayvan yemi, etinden ve sütünden yararlanılan
hayvanlar ile tarladan kaldırılan üründen gıdanın işlenmesine, ulaşım ve depolanmadan dağıtıma ve
tüketiciye perakende satışına kadar uzanan gıda zincirinin bütününü kapsıyor. Bu konuda
yayımlanan rehber niteliğindeki belge, gıda işiyle uğraşanların uygulaması gereken kuralları
ayrıntılarıyla açıklıyor.

Türkiye’de de gıda sektörünün AB ile uyumunu sağlama amacıyla 2004 yılından itibaren
çalışmalara başlanmış. Özellikle gıda güvenliğiyle ilgili olmak üzere yeni Gıda Yasası yürürlüğe
girmiştir. Yeni Gıda Yasası ile gıda sektöründe tek yetkili Tarım ve Köyişleri Bakanlığı olmuştur.
Yeni çıkan Gıda Yasası’nın asıl hedefi gıda güvenliğini sağlamaktır. Yasa, gıdanın üretiminden
tüketiciye ulaşmasına kadar olan her safhada ayrı ayrı denetimini öngörmektedir.

Yasa, kavramsal birliktelik, izlenebilirlik, tüketicinin bilgilendirilmesi, bildirim sistemi, risk analizi,
değerlendirilmesi ve yönetimi sistemi, güncel gıda türlerinin yasal çerçeveye kavuşturulması, kayıt
altına alma, serbest rekabetin önünün açılmasına yönelik tedbirler konularında AB gıda Yasası ile
uyumluluk sağlamaktadır. Gıda yasasının AB’ye uyumunu geliştirmek için önümdeki dönemlerde de
geliştirme çalışmaları devam ettirilmektedir. Tüm bu gelişmeler ışığında hala AB teknik mevzuatına
uyum konusunda eksiklikler göze çarpmaktadır.

Sektörde halen çözüm bulunması gereken sorunlar bulunmaktadır. Türkiye'nin kayıtdışını
engellemesi, piyasa mekanizmalarının tam olarak çalışmasını sağlaması, modern üretimi
yaygınlaştırması, yatırımların önündeki teknik ve idari engelleri azaltması ve AB teknik mevzuatına
uyum sağlaması gerekmektedir. Özellikle kayıtdışından devletin sadece vergi kaybı 3 milyar doların
üzerindedir. Gıda sanayii ve tarım kesimi arasında gerek üretim ihtiyacı, gerekse verim ve kalite
açısından yeterli etkileşimin sağlanamamıştır.